تبلیغات
I . C . U - |Iʟ Cʀᴜᴢ Bᴀɴᴅᴀ|22

I . C . U - |Iʟ Cʀᴜᴢ Bᴀɴᴅᴀ|22

|Iʟ Cʀᴜᴢ Bᴀɴᴅᴀ|22
|Iʟ,Cʀᴜᴢ,Bᴀɴᴅᴀ|22,

|Iʟ Cʀᴜᴢ Bᴀɴᴅᴀ|22

هــر بــار ایــن دَر رُ

مح
ڪَمــ نبنــد نـرُ

[ مــا
ڪــان بَنــد - هـر بـار ایـن دَر رو ]

◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘◘

بـرای بـرنــامــه،شمـا میتـونیـــن هـرسُــوالـی از مهمـونِ بـرنـامـه

بپـــُرسیــــن

+ دآره کمـ کمـ انگیـزه میـره :|

+ همـونطـور کهـ دیـدیـن،تئــوریِ فـرزاد فَـرزیـن بیشتَـریـن رای رُ آورد و کـارِ مـن دراومـده :|



عَکـس بـالـا =

اســم وبلـــاگ آی.ســـی یـــوئـــه :|

بعضیــا هـرچـی نـوشتَــن جُــز آی.سـی.یـو :|
________________________________________________________________________

زاویــرو:وای خُـدایـا...اینـا چیـــه؟

اتـزیـو بـا دقـت نگـاه کـرد:چقـدر بـد نـوشتـه.

زاویـرو نگـاهشـو بـه پنجـره دوخـت:فعلـا بیـرون رفتـن از اینجـا مهمتــره.

سپـس سمـتِ پنجـره رفـت و سعـی کـرد در رُ بـاز کنـه.

اتـزیـو بـه خـونـدنِ نـوشتـه هـا مشغـول شُـد.

نـزدیـکِ سقـف،بـا رنـگِ سفیـد نـوشتـه بـود: " آدمهـا همـونـی میشَـن کِ میخـوان.

پَـس اگـه کسـی بخـواد بمیـره،میمیـره.

امـا شـایَـد در مـدرسـه ش بهـش بـرسـه. "

اتـزیـو دستـی بـه سـرش کشیـد.منظـورِ ایـن جُملـه رُ نمیفهمیـد.

زاویـرو بـا سختـی درِ پنجـره رُ بـاز کـرد.

گـرد و غبـار رُ در هـوا تکـون داد.

اتـزیـو:هـی زاویـر..تُ چیـزی از نـوشتـه هـای ایـن میفهمـی؟

زاویـر بـدونِ نگـاه کـردن:تـوجـه نکُـن بهــش...پسـر.

اتـزیـو بـه نـوشتـه هـای پـاییـن نگـاه کـرد:

" نبـایـد، سـاعـتِ 23:03 کسـی اینجـا بـاشـه.اونــوَقـت بـا همـه بـازی خـواهـد شُـد ! "

اتـزیـو یکـم تـرسیـد.کنـارِ زاویـرو رفـت.

زاویـرو از پنجـره بـه بیـرون نگـاه کـرد و دنبـالِ پـرسیلـا گشـت:

نمـی بینَمـش.نکنـه اتفـاقِ بـدی واسـش افتـاده بـاشـه؟

اتـزیـو بـا تـرس:بـه نظـرت الـان سـاعـت 11 ه ؟

زاویـر بـه دربِ بـزرگـِ مـدرسـه نگـاه کـرد:بـاشـه یـا نبـاشـه..چـه فـرقـی میکنـه؟

اتـزیـو بـه پُشـتِ قفسـه هـای اونطـرفِ اتـاق نگـاه کـرد.

سـاعـت نسبتـا بـزرگـی بـه دیـوار وصـل بـود و سـاعـتِ 23 رُ نشـون میـداد.

زاویـرو:داشتـم بـاخـودم فکـرمیکـردم کـه اول کـی از پنجـره بـره پـاییـن.

اتـزیـو صِـدای زاویـرو رُ نمـی شنیـد.

دستـاش عـرق کـرده بـودَن.داشـت ثـانیـه هـای آخـرِ 23:02 رُ مـی دیـد.

- و بـه نظـرم تُ بـایـد اول بـری پـاییـن.

اتـزیـو چشمـاشُ از سـاعـت بـرنمیـداشـت.

- مخصـوصـا بـا اون لبـاسـای خفنـت..فکـر کنـم اینجـوری بهتـر بـاشـه نَ؟

ثـانیـه شُمـار روی عـددِ 9 بـود.

زاویـرو سـرشُ اورد تـو و بـه اتـزیـو نگـاه کـرد:بـا تــوئــم چـرا جـواب نمیـدی؟

ثـانیـه شُمـار روی عـددِ 10 بـود.

زاویـرو مکثـی کـرد:چـی اینقـدر جـذابـه کـه تـو جـواب نمیـدی اتـزیــو؟

ثـانیـه شُمـار روی عـددِ 11 بـود.

دستـاشُ مشـت کـرد.بـا عصبـانیـت صـداشُ بلنـد کـرد:اتـزیــــــــــــــــــــــــــــــــو.

ثـانیـه شُمـار روی عـددِ 12 بـود.

محکـم بـه شـونـه ی اتـزیــــــو زد:اتـــزیــــــــــــــو.

اتـزیــو نفـسِ عمیقـی کشیـد:وقتشــه.

زاویـر بـه بـالـا نگـاه کـرد:آه..مـرسـی..فکـر کـردم مُـردی جـواب نمیـدی پسـر.

ولـی..وقـتِ چیــه؟

اتـزیـو بـه او نگـاه کـرد و در همیـن حـال،

صِـدای بـاز شُـدنِ قفـلِ درِ شیشـه ای شنیـده شُـد.

هـردو بـه هـم نگـاه کـردنـد.

اتـزیـو بـا صِـدای آروم:فقـط دُنبـالِ مـن بیـا.

بـدو سمـتِ پنجـره رفـت و از چـارچـوبـش آویـزون شُـد.

آروم آروم از دیـوار پـاییـن رفـت.

زاویـرو بـه ایـن فکـرمیکـرد کـه چطـوری بـره پـاییـن و در عیـن حـال،

خیلـی دوس داشـت بـدونـه قـراره چـه اتفـاقـی اینجـا بیفتـه.

آهستـه و بـا احتیـاط سمـتِ درِ شیشـه ای رفـت.

در آروم بـاز میشُـد.

اتـزیـو بـالـاخـره بـه زمیـن رسیـد.

بـه پنجـره نگـاه کـرد و داد زد:زاویــــــــــــــــــــــــــــرو

زاویـرو بـرگشـت.

چشمـش بـه همـون جملـه ی سفیـد رنـگِ روی دیـوار خـورد کِ نـوشتـه بـود:

" نبـایـد، سـاعـتِ 23:03 کسـی اینجـا بـاشـه.اونــوَقـت بـا همـه بـازی خـواهـد شُـد ! "

زاویـرو:چـــی؟یعنـی چـی کِ...

نتـونسـت ادامـه بـده.

در،بـاز شُـده بـود و صِـدای تـرسنـاکـی از تـوش بـه گـوش میـرسیـد.

تـا ایـن صـدا رُ شنیـد،بـه تنـدی از پنجـره خـودشُ آویـزون کـرد.

دستـاش عـرق کـرده بـودَن.

اتـزیـو بـه او نگـاه کـرد.

زاویـرو آب دهـانـشُ قـورت داد:ن..نمیتـون..نمیتـونـــــــــــــــــــم

اتـزیـو بلنـد گفـت:بیــــا پــاییـــن زود بـــاش.

زاویـر بلنـدتـر داد زد:نمیتـونــم بیــام پـاییـن.

اتـزیـو:چـــی؟تُ میتـونـی.پـاتُ بـذار روی چـارچـوبِ پنجـره پـایینـی و سعـی کـن

بیـای پـاییـن.

زاویـرو،پـاشُ روی چـارچـوبِ پنجـره پـایینـی گـذاشـت و سعـی کـرد

تـا پـاییـن بیـاد امـا نمیتـونسـت و یـا نمیـدونسـت چجـوری.

بلنــد گفـت:اتــزیــو نمیتـونــم.

- مــن میگیــرمـت!بپــــــر.

اتـزیـو دستـاشُ وا کـرد.

زاویـر سـرشُ بـه اطـراف تکـون داد:نـــــــــــــــــــــــــه.

اتـزیـو مشغـول بـالـا رفتـن از دیـوار شُـد.

زاویـر بـه او نگـاه کـرد.

اتـزیـو کمـی پـاییـن تـر از او،دستـشُ دراز کـرد:دستمـو بگیـــر.

زاویـر دسـتِ راستـشُ بـه طـرفِ اتـزیـو دراز کـرد.

هـردو تلـاش کـردن تـا دستشـون بـه هـم بـرسـه.

امـا نشُـد و

نـاگهـان دسـتِ زاویـر رهـا شُـد و از اون بـالـا پـرت شُـد پـاییـن.

اتـزیـــو بلنـد داد زد:زاویـــــــــــــــــــــــــــــــــــر

و...

زاویـر بـدونِ هیـچ حـرکتـی روی زمیـن افتـاد.

اتـزیـو بـه تنـدی از دیـوار پـاییـن رفـت و خـودشُ بـه زاویـر رسـونـد.

کمـرشُ گـرفـت و آروم تکـونـش داد:زاویــر...زاویـــر جـواب بـده.

امـا دریـغ از یـه حـرکـت و صِـدایـی.

اتـزیـو جلـوی دهـانـشُ گـرفـت.بغضـی،راه گلـوشُ بستـه بـود.

صِـدای بلنـدِ تـرسنـاکـی از اتـاق کتـبِ مـذهبـی شنیـده میشُـد.

اتـزیـو بـه بـالـا نگـاه کـرد.

بلنـد شُـد و زاویـر رُ بـاخـودش سمـتِ گـوشـه ی حیـاط،جلـوی بـاغچـه کشیـد.

پُشـتِ نیمکـتِ بـزرگ،در حـالیکـه هـم میتـرسیـد و هـم نـاراحـت بـود،

زاویـر رُ در آغـوش گـرفتـه بـود و نفـس نفـس میـزد.

اشـک،آروم آروم از چشمـاش سـرازیـر شُـد.

کـروز بیسـت و سـوم،پـرسیلـا | سـالُـن نـاهـارخـوری :

صِـدایِ جیـغ و فـریـاد هـای زاویـرو و اتـزیـو،پـرسیلـا رُ یکـم تـرسونـده بـود.

او،فهمیـد کِ ایـن صـداهـا،صِـدای زاویـرو و اتـزیـو بـوده.

هـراسـون،از جـا بلنـد شُـد و بـا دستگیـره ی در ور رفـت.

در کمـالِ تعجُـب،در بـاز نمیشُـد!

اونَــــم دری کِ چفـت و بسـتِ درسـت حسـابـی نـداشـت و هیـچ وقـت بستـه نمیشُـد!!

________________________________________________

آخیشــ !

[ 1396/05/30 ] [ 12:07 ] [ .Olι.A. ] [ :'| () ]

Sᴏɴɢs Dᴀɪʟʏ